Pustite me.

Pustite me, unutra. unutra je moj spokoj, i mr. unutra ja srecu delim sa svima.. Unutra je sve ono sto moje srce ima… Pustite me.. da opet u tom svetu koji cuvam u sebi nadjem, nesto sto je vredno moje zrtve, sto je vredno mene, sto je vredno one sene koja place iza mene, i sto je vredno svake suze prolivene, a mi duse u vremenu zaledjene, tankom niti razdvojene, grle se nevidljim rukkama traze se, da jos jednom, spoje se, plasim se.. idalje plasim se,svetog besa,i ove tuge koja mi tece kroz vene, i vraca me u ono vreme umiranja, vraca me, i ozviljava u meni mrtve uspomene,ali opet hvala seni, sto zivi u meni, jer uvek kad je osetim osetim i tebe kako dises kroz mene, zivis mojim zivotom, jer si deo mene, deo mene, i ove placljive sene, sto lomi koske, i drhti od straha, tiho koraca, jeci od placa, ali ako od mene ne ostane ni zrno praha, i ostanem bez zadnjeg daha, a ne vidim te opet u toj magli secanja koje blede, i setim se opet one sene koja me vratila, koja mi je kravavu glavu podogila, i sada u meni ne postoji nijedno osecanje, dusa je cista, ova srca nisu ista, ali krv koja tece je postala plava, zato imam samo ovo da kazem seni: ojacala, si me, hvala…

Advertisements
Posted in Uncategorized | Leave a comment